Tυχερά παιχνίδια

User Rating:  / 1
PoorBest 

Νεοέλληνες και τυχερά παιχνίδια

blackjack1Άρθρο διασκευασμένο από τον ημερήσιο τύπο

§1. Η μανία των Νεοελλήνων για τα τυχερά παιχνίδια και το τζόγο δεν είναι φαινόμενο σημερινό. Οι παλιότεροι θα θυμούνται ασφαλώς εκείνη τη διαφήμιση του Λαϊκού λαχείου με το σύνθημα «ο ένας στους δύο κερδίζει». Όσο παράλογο κι αν ακούγεται σήμερα το σύνθημα αυτό (αφού με ένα στοιχειώδη σεβασμό στους κανόνες της στατιστικής προφανώς δεν μπορεί να αληθεύει) δε διαφέρει και πολύ από το ύφος των σημερινών διαφημίσεων που υπόσχονται «αμύθητα κέρδη», «τρελά λεφτά», και «τα πλούτη όλου του κόσμου». Για του λόγου το αληθές σκεφτείτε πόσα είναι τα τυχερά παιχνίδια που μας προσφέρονται σήμερα και ποιες άλλες ευκαιρίες για τζόγο φτάνουν μέχρι την ...πολυθρόνα μας (και βέβαια εννοώ τα γνωστά «090» που «απλοποιούν» και τις διαδικασίες αφού τα πάντα γίνονται μέσω ...τηλεφώνου).

 

§2. Η σημερινή Ελλάδα εθίζεται στο «Ξυστό», εξαρτιέται από το «Λόττο», ταξιδεύει στα Καζίνο και ναρκώνεται στα γήπεδα αναμένοντας «τη βροχή από χιλιάρικα που θα βρέξει το Προπό». Ακόμη και η πορεία του χρηματιστηρίου μπορεί να εξηγηθεί με τον ίδιο τρόπο. Όλοι θέλουν να πιάσουν την καλή, να ποντάρουν στην «καλή» τη μετοχή και να «λύσουν το πρόβλημα τους». Όχι με τη δουλειά και τον κόπο τους, αλλά με τον εύκολο πορισμό του κέρδους έξω από τις παραγωγικές διαδικασίες.

§3. «Το χρήμα φέρνει την ευτυχία», θα μπορούσε να αντιπροτείνει κανείς. Σύμφωνοι! Το χρήμα, όμως, ποιος το φέρνει; Μέχρι πού είμαστε πρόθυμοι να φτάσουμε για να το αποκτήσουμε; Και τι θα δώσουμε για αντάλλαγμα;

§4. Στην αρχή το ρίσκο είναι μικρό. Ύστερα γίνεται πείσμα. «Δε μπορεί, θα γυρίσει κάποτε η τύχη...». Όταν όμως η συνήθεια φτάσει στα όρια της εξάρτησης, τότε αρχίζουν τα δράματα. Επειδή οι δόσεις δεν αρκούν, το «παιχνίδι χοντραίνει». Κυκλώματα ολόκληρα παρανομίας ζουν από αυτή την κατάσταση. Τοκογλύφοι, απατεώνες, δανειστές εισπράττουν από το τζίρο. Οικονομικές καταστροφές, οικογενειακά προβλήματα, κάθε είδους ξεπουλήματα είναι το αποτέλεσμα. Μοιάζει με σενάριο δραματικής ταινίας, αλλά η ζωή είναι πάντοτε περισσότερο ακραία.

§5. Και το κράτος; Αρκείται στο ρόλο του παρατηρητή. Όταν δε μοιράζει άδειες για καινούρια καζίνο ή όταν δεν εγκαινιάζει νέα τυχερά παιχνίδια διαφημίζοντας τα από την τηλεόραση.

§6. Για το τέλος θα αφήσουμε και το λιγότερο «μοντέρνο» επιχείρημα, το ηθικό. Τι πρότυπα παράγει μια κοινωνία εξαρτημένων από το τζόγο πολιτών; Πώς επηρεάζουν όλα αυτά τη νέα γενιά; Ποιο είναι το κοινωνικό κόστος που πληρώνουμε (εγκληματικότητα, διαφθορά) από τέτοιες καταστάσεις; Το βάρος αυτών των ερωτημάτων δε μας επιτρέπει να τα αγνοήσουμε.

§7. Σε περίοδο οικονομικής ύφεσης τα φαινόμενα αυτά πολλαπλασιάζονται και στη φυσική αδυναμία του ανθρώπου απέναντι στην ελπίδα που του προσφέρει η τύχη πρέπει να προσθέσουμε και το καταναλωτικό πρότυπο που έχει αμβλύνει την ηθική μας ευαισθησία και την ικανότητα αντίδρασης. Τελικά όλα αυτά γεννιούνται από το υλιστικό πνεύμα της εποχής μας. Εμείς δεν έχουμε παρά να ακολουθούμε, όπως πάντα!

Κοινωνία

1societyΆρθρα που σχετίζονται με κοινωνικά θέματα.

Επιστήμη

Άρθρα που σχετίζονται με επιστημονικά θέματα. . .

Εκπαίδευση

Άρθρα που διαπραγματεύονται εκπαιδευτικά θέματα. . . 

Πολιτισμός

Άρθρα για την κουλτούρα και τον πολιτισμό. . .