Οικονομική κρίση

User Rating:  / 3
PoorBest 

ΟΜΙΛΙΑ
ΤΟΥ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ
ΜΕ ΘΕΜΑ ΤΗ ΔΙΕΘΝΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΡΙΣΗ

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Ζήτησα τη σημερινή συζήτηση για το πιο σοβαρό, το πιο κρίσιμο ζήτημα της περιόδου που διερχόμαστε: Την οικονομική κρίση, που πλήττει ολόκληρη την Παγκόσμια Κοινότητα, πιέζει σοβαρά τις ευρωπαϊκές οικονομίες, συγκλονίζει τις οικονομίες γειτονικών χωρών. Έχει επιπτώσεις και στην ελληνική Οικονομία και επηρεάζει τη ζωή όλων των πολιτών. Οι επόμενοι μήνες, αλλά και τα επόμενα χρόνια, σε μεγάλο βαθμό εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από την υπευθυνότητα που επιδεικνύουμε στο διάστημα αυτό. Αυτή την ώρα, το συμφέρον κάθε οικογένειας, κάθε πολίτη, κάθε επιχείρησης είναι άμεσα συναρτημένο με τις αντοχές και με την προσαρμοστικότητα της Οικονομίας μας. Αυτή την ώρα, περισσότερο από ποτέ, ατομική και συλλογική πρόοδος πάνε μαζί. Οι πολίτες απαιτούν από όλους απόδειξη ευθύνης, απόδειξη αφοσίωσης στην αντιμετώπιση των προβλημάτων τους.


Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Τα πιο μεγάλα οικονομικά προβλήματα για την Παγκόσμια Κοινότητα εκπορεύονταν εδώ και καιρό από δύο σοβαρές αιτίες:
 Η πρώτη ταυτιζόταν με τις αλυσιδωτές εκρήξεις που σημειώνονταν στις διεθνείςØ τιμές των ενεργειακών πόρων, των πρώτων υλών και των βασικών τροφίμων.
 Η δεύτερη εντοπιζόταν κυρίως στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, όπου είχεØ ξεσπάσει η μεγάλη χρηματοπιστωτική κρίση με την κατάρρευση της πολύπλοκης δευτερογενούς αγοράς των στεγαστικών δανείων. Και επωάζονταν, ωστόσο, και σε πολλά άλλα Τραπεζικά Συστήματα, στην Ευρώπη, αλλά και στην Ασία. Ιδίως, μάλιστα, σ’ εκείνα που είτε είχαν εκτεθεί σοβαρά σε αμερικάνικα «τοξικά παράγωγα», όπως ονομάζονται, είτε είχαν δανείσει επισφαλώς πολύ περισσότερα από το κεφάλαιό τους.
 Έως τα τέλη του καλοκαιριού, η Ευρωζώνη αντιμετώπιζε τις συνέπειες της πρώτης αιτίας:
- Η ακρίβεια έγινε καυτό κοινωνικό πρόβλημα.
- Η οικονομική δραστηριότητα υποχωρούσε.
- Οι διεθνείς οργανισμοί προεξοφλούσαν ότι ο πληθωρισμός εξελισσόταν στο μεγαλύτερο πρόβλημα, για ολόκληρο τον κόσμο.
- Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα για να συγκρατήσει τις πληθωριστικές πιέσεις ανέβαζε σταδιακά το παρεμβατικό επιτόκιο. Από το 2% που ήταν το 2003, στο 4,25% τον περασμένο Ιούλιο.
- Το Ακαθάριστο Εθνικό Εγχώριο Προϊόν στις πιο ισχυρές ευρωπαϊκές οικονομίες, στη Γερμανία, στη Γαλλία, στην Ιταλία είχε ήδη αρχίσει να μειώνεται.
 Σ’ αυτό το δυσμενές περιβάλλον, η χρηματοπιστωτική κρίση που συγκλόνιζε τηνØ Αμερική, πέρασε στην Ευρώπη και απλώθηκε στην Ασία. Μέσα σε ελάχιστο χρόνο κατέρρευσαν παγκόσμιοι χρηματοοικονομικοί κολοσσοί και κινδυνεύουν πολλοί άλλοι. Οι διεθνείς τραπεζικές αγορές πάγωσαν. Οι Τράπεζες μείωσαν το μεταξύ τους δανεισμό, ενώ οι καταθέτες προχωρούσαν σε μαζικές αναλήψεις. Η ρευστότητα στην αγορά και η πίστωση στην Οικονομία περιορίστηκαν δραματικά. Η εμπιστοσύνη στις χρηματοπιστωτικές αγορές κλονίστηκε και τα χρηματιστήρια πέρασαν σε κατάσταση ελεύθερης πτώσης. Δημιουργήθηκε έτσι ένα πρωτόγνωρο κλίμα γενικευμένης αβεβαιότητας, που μεταφερόταν από χώρα σε χώρα.

Οι κίνδυνοι αφορούσαν πλέον όχι μόνο τα επενδυτικά χαρτοφυλάκια, αλλά και τους καταθέτες, τους δανειολήπτες, τις επιχειρήσεις, τα νοικοκυριά, την πραγματική οικονομία. Σ’ ολόκληρη την ευρωπαϊκή Ήπειρο, οι πολίτες πέρα από την οργή για την έκρηξη της ακρίβειας άρχισαν να αισθάνονται…
- άγχος για τις δανειακές υποχρεώσεις τους,
- φόβο για τις καταθέσεις τους,
- ανησυχία για την επιβίωση της επιχείρησής τους,
- ανασφάλεια για την εργασία τους.

Το πρόβλημα -οικονομικό, αλλά και βεβαίως κοινωνικό- απαιτούσε, από την πρώτη στιγμή, διεθνή συνεργασία. Απαιτούσε -και απαιτεί- πολιτικές που ενισχύουν το αίσθημα ασφάλειας για τον επενδυτικό κόσμο, τους καταθέτες, τους μικρομεσαίους επιχειρηματίες, τους εργαζόμενους. Απαιτούσε -και απαιτεί- πολιτικές με έγνοια στα μεσαία και ασθενέστερα οικονομικά στρώματα: Το χαμηλόμισθο, το χαμηλοσυνταξιούχο, τον άνεργο. Αυτή είναι η προτεραιότητά μας.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Η διεθνής κρίση προκαλεί ήδη πολλαπλές, πολλές φορές δραματικές, επιπτώσεις σε όλες τις Οικονομίες του κόσμου. Επιβάρυνε -και επιβαρύνει- σοβαρά και τη δική μας Οικονομία. Στο πρώτο εννιάμηνο του χρόνου προκάλεσε μείωση στα έσοδα του Κράτους και ανατροπή στις βασικές παραδοχές του Προϋπολογισμού. Προκάλεσε σημαντική άνοδο στο κόστος του δανεισμού. Προκάλεσε έκρηξη της ακρίβειας, αλλά και επιβράδυνση στο ρυθμό της ανάπτυξης.
 Παρόλα αυτά, η ελληνική Οικονομία αποδείχθηκε ανθεκτικότερη σε σχέση με πολλές άλλες. Κι αυτό χάρη στη μεταρρυθμιστική στρατηγική που ακολουθούμε. Την ήπια δημοσιονομική προσαρμογή. Την αναπτυξιακή πολιτική που έφερε μεγάλες επενδύσεις και συνέβαλε έτσι ώστε να διπλασιαστούν οι καθαρές ενάρξεις νέων επιχειρήσεων. Τη νέα εξαγωγική πολιτική που οδήγησε σε σημαντική αύξηση των εξαγωγών μας. Την προώθηση δημοσίων έργων σ’ ολόκληρη τη χώρα. Τις διεθνείς ενεργειακές συμφωνίες για τους αγωγούς πετρελαίου και φυσικού αερίου, που έδωσαν κύρος και νέα γεωπολιτική σπουδαιότητα στην πατρίδα μας. Άνοιξαν, ταυτόχρονα, το δρόμο για μεγάλες επενδύσεις και νέες θέσεις εργασίας. Η Οικονομία μας κατάφερε έτσι να διατηρήσει έναν από τους υψηλότερους ρυθμούς ανάπτυξης στην Ευρωζώνη, να μειώνει την ανεργία, να διαθέτει με ένα λόγο ισχυρές αντοχές.

 Αμέσως μετά την επέλαση της χρηματοοικονομικής κρίσης στην Ευρώπη, έχοντας πλήρη επίγνωση της κατάστασης προχωρήσαμε σε μια μείζονος σημασίας πολιτική δέσμευση. Βεβαιώσαμε ότι οι καταθέσεις των πολιτών, σε όλες τις Τράπεζες που λειτουργούν στην Ελλάδα, είναι απόλυτα εγγυημένες. Ήμασταν από τους πρώτους στην Ευρωζώνη που έδρασαν τόσο άμεσα, τόσο έγκαιρα, τόσο αποφασιστικά.
 Στη συνεδρίαση του Ecofin, πρωτοστατήσαμε στην απόφαση να αυξήσουν τα κράτη-μέλη της Ένωσης τη νομική εγγύηση για την προστασία των καταθέσεων. Ανακοινώσαμε, αμέσως, την απόφασή μας αυτή και προχωρήσαμε, από την επομένη κιόλας, στην κατάθεση σχετικής νομοθετικής ρύθμισης. Το Ταμείο Εγγύησης Καταθέσεων εγγυάται για κάθε καταθέτη, σε κάθε Τράπεζα, ποσό 100 χιλ., αντί των 20 χιλ. ευρώ που ίσχυε έως τη στιγμή εκείνη Προχωρήσαμε ταυτόχρονα σε μέτρα αυξημένης προστασίας για τους δανειολήπτες.
- Απαγορεύσαμε, ανάμεσα στ’ άλλα, τον πλειστηριασμό της μοναδικής κατοικίας για χρέη που δεν υπερβαίνουν τις 20 χιλ. ευρώ.
- Απαγορεύσαμε πλειστηριασμούς ακινήτων σε τιμή κατώτερη της αντικειμενικής τους αξίας.
- Καθιερώσαμε την υποχρεωτική διεξαγωγή των πλειστηριασμών στα κατά τόπους Ειρηνοδικεία.[…]
 οριστικοποίησαμε το Ελληνικό Σχέδιο, ύψους 28 δις ευρώ, και καταθέσαμε ειδική νομοθετική ρύθμιση που περιλαμβάνει:

Πρώτον: Παροχή εγγυήσεων του Δημοσίου στα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα για τη σύναψη μεσομακροπρόθεσμων δανείων.

Δεύτερον: Διάθεση ομολογιακών τίτλων του Δημοσίου για την αύξηση της ρευστότητας στη διατραπεζική αγορά. […]
Τρίτον: Συμμετοχή του Δημοσίου στο μετοχικό κεφάλαιο των πιστωτικών ιδρυμάτων με την αγορά προνομιούχων μετοχών για την ενίσχυση της κεφαλαιακής τους βάσης. Τονίζω ότι η συμμετοχή αυτή του Δημοσίου είναι απαραίτητη προϋπόθεση για τη συμμετοχή πιστωτικών ιδρυμάτων στα δύο προηγούμενα μέρη του Σχεδίου. Υπογραμμίζω ακόμη ότι δημιουργείται Συμβούλιο Εποπτείας με αρμοδιότητα να συντονίζει την εφαρμογή του σχεδίου προς όφελος της οικονομίας και της κοινωνίας. Σημειώνω ακόμη ότι κανένα από τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, κατά τη συμμετοχή του στο Σχέδιο δεν μπορεί να διανέμει ως μέρισμα περισσότερα από το 35% των κερδών του. [..]

Αυτή είναι η πλήρης αλήθεια για τη σημαντική αυτή παρέμβαση. Και όμως! Λέγεται από διαφόρους ότι δίνουμε 28 δις στις Τράπεζες. Ε, δεν δίνουμε! Όποιος ισχυρίζεται κάτι τέτοιο, ψεύδεται και παραπλανά! Η αλήθεια, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι ξεκάθαρη. Και η αλήθεια αυτή δεν μπορεί να διαστρεβλώνεται από οποιεσδήποτε σκοπιμότητες. Το είπαμε και το επαναλαμβάνω: Δεν χαρίζεται τίποτε σε καμιά Τράπεζα. Δεν διατίθεται από τον Προϋπολογισμό ούτε ένα ευρώ. Δεν ζημιώνεται, αλλά κερδίζει το Δημόσιο. Δεν πληρώνουν, αλλά κερδίζουν οι φορολογούμενοι. Κερδίζουν, διότι μειώνονται οι πιέσεις στα επιτόκια των δανείων που χορηγούνται σε νοικοκυριά και επιχειρήσεις. Κερδίζουν, διότι διασφαλίζονται τόσο οι καταθέσεις, όσο και η χρηματοδότηση των επιχειρήσεων και των νοικοκυριών, κυρίως για την αγορά κατοικιών. Κερδίζουν, διότι στηρίζεται η οικονομική δραστηριότητα και η δυνατότητα διατήρησης των θέσεων εργασίας. Κερδίζουν διότι με την εφαρμογή του Σχεδίου οι Τράπεζες θα πληρώνουν κάθε χρόνο ποσό που θα φτάνει τα 500 εκ. ευρώ. Τα χρήματα αυτά, που είναι επιπλέον έσοδα για τον Προϋπολογισμό, θα χρησιμοποιούνται για την ενίσχυση του Ταμείου Κοινωνικής Συνοχής και των Δημόσιων Επενδύσεων. Και αυτό θέλω να το τονίσω: Η Κυβέρνηση έρχεται αρωγός στο Τραπεζικό Σύστημα, όπως γίνεται από τις περισσότερες Κυβερνήσεις σ’ όλο τον κόσμο. Η στήριξη αυτή, με τον τρόπο που γίνεται, θωρακίζει την πραγματική οικονομία. Στηρίζει τον πολίτη να μη χάσει το σπίτι του για το δάνειο που πήρε, να μη χάσει τις καταθέσεις που μάζεψε, με τους κόπους μιας ζωής, να μη χάσει την επιχείρησή του, επειδή δεν θα έχει τη δυνατότητα πίστωσης, να μη χάσει τη δουλειά του.[…..]

 Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Η παγκόσμια οικονομική κρίση μπήκε ήδη σε μια νέα φάση απρόβλεπτης διάρκειας και έντασης. Το Δ.Ν.Τ. (στην τελευταία έκθεσή του) τονίζει ότι τόσο οι ΗΠΑ, όσο και η Ευρώπη, «έχουν εισέλθει στο χείλος της ύφεσης». Προβλέπει ότι την επόμενη χρονιά το ΑΕΠ στις ΗΠΑ θα αυξηθεί μόνο κατά 0,1% και στην Ευρωζώνη μόνο κατά 0,2%. Μεγάλες ευρωπαϊκές οικονομίες, όπως της Αγγλίας, είναι ήδη στο φαύλο κύκλο της ύφεσης. Το Δ.Ν.Τ. πρώτη φορά μετά το 1976, επεμβαίνει για να διασώσει χώρες της Ευρώπης που αντιμετωπίζουν τον κίνδυνο της χρεοκοπίας - την Ισλανδία, την Ουκρανία, την Ουγγαρία,…..
 Σε όλο τον κόσμο υποχωρεί η κατανάλωση, περιορίζεται η παραγωγή,Ø αποδυναμώνεται το εμπόριο, συρρικνώνεται η οικονομική δραστηριότητα. Διεθνούς εμβέλειας επιχειρήσεις (αυτοκινητοβιομηχανίες, μεταλλουργικές επιχειρήσεις και όχι μόνον) προαναγγέλλουν δραστική μείωση των εργασιών τους και μαζικές απολύσεις εργαζόμενων. Στην Αμερική, μέσα σ’ ένα μήνα χάθηκαν περίπου 170 χιλ. θέσεις εργασίας. Στην Ευρώπη προαναγγέλλονται απολύσεις ενός εκατομμυρίου εργαζόμενων. Σ’ ολόκληρο τον κόσμο, όπως εκτιμά ο Διεθνής Οργανισμός Εργασίας, θα χάσουν τη δουλειά τους έως το τέλος του 2009 περίπου 20 εκ. άνθρωποι.[..]

 

Οι πολίτες πολύ καλά αντιλαμβάνονται τις ριζικές ανατροπές που συντελούνται στο διεθνές περιβάλλον. Αντιλαμβάνονται τις επιπτώσεις από την εισαγόμενη κρίση. Επιπτώσεις που αφορούν τη ροή κεφαλαίων, τις επενδύσεις και τον τουρισμό. Και όμως! Κάποιοι αρνούνται να συνειδητοποιήσουν ότι τα πάντα γύρω μας αλλάζουν με πρωτόγνωρες ταχύτητες. Κάποιοι παραμένουν αιχμάλωτοι σε μια μικροκομματική αντίληψη μηδενισμού.

Και ρωτώ:
Μπορούν να αντιμετωπίσουν την κρίση εκείνοι που ούτε την είδαν, ούτε την κατάλαβαν; Μπορούν να δώσουν λύσεις εκείνοι που, αντί για συγκροτημένες θέσεις, καταφεύγουν σε ευχολόγια; Μπορούν να προτείνουν λύσεις εκείνοι που βρίσκονται σε διαρκή σύγχυση; Μπορούν, έχοντας τις αντιλήψεις αυτές, να πάρουν θέσεις ευθύνης, όπως απαιτούν οι περιστάσεις; Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κάνουν μεγάλη ζημιά στην Οικονομία όσοι δημοκοπούν και λαϊκίζουν. Αποδεικνύονται, άλλη μια φορά, κατώτεροι των περιστάσεων. Αυτή είναι η αλήθεια.[…]


  Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Έχουμε σαφείς απόψεις και ξεκάθαρο Σχέδιο. Η ελεύθερη οικονομική δραστηριότητα δεν μπορεί να υποκύπτει ούτε στην απληστία, ούτε στην κερδοσκοπία. Ελεύθερη οικονομία δεν σημαίνει ασυδοσία. Λύσεις δεν βρίσκονται ούτε μέσα από ακραίες κρατικίστικες αντιλήψεις, ούτε μέσα από νεοφιλελεύθερους δογματισμούς. Δεν βρίσκονται ούτε με την υποταγή των κομμάτων σε συντεχνιακά συμφέροντα, ούτε με ιδεοληψίες που ανήκουν στο παρελθόν. Εκείνο που χρειάζεται σε διεθνές επίπεδο είναι μια νέα αρχιτεκτονική στο οικοδόμημα της Παγκόσμιας Οικονομίας, που να βασίζεται σε ισχυρούς κανόνες. Εκείνο που χρειάζεται σε εθνικό επίπεδο είναι ευελιξία, αποφασιστικότητα, ρεαλισμός. Η εφαρμογή υπεύθυνης οικονομικής πολιτικής είναι υποχρέωση που μας αφορά όλους. Τα υπουργεία και οι δημόσιοι οργανισμοί έχουν εντολή να κλείσουν ασφυκτικά τη στρόφιγγα της σπατάλης. Τα συνδικάτα οφείλουν να σκεφτούν όχι μόνο τα μέλη τους, αλλά και τους άνεργους, αυτούς που έχουν και το μεγαλύτερο πρόβλημα. Οι επιχειρήσεις να συμβιβαστούν με την ιδέα χαμηλότερου κέρδους, χωρίς απολύσεις, αλλά και με γνώμονα το σεβασμό στον καταναλωτή.

Όλοι να αποδείξουμε αυξημένη αίσθηση κοινωνικής ευθύνης. Έμπρακτη αλληλεγγύη. Αυτή είναι η πρόκληση σήμερα. Και απέναντι στην πρόκληση αυτή, οι ευθύνες είναι για όλους τεράστιες. Το διακύβευμα μιας τόσο ανεξέλεγκτης και πολυδιάστατης οικονομικής κρίσης δεν είναι οι συνέπειες για μια Κυβέρνηση. Το διακύβευμα την ώρα αυτή είναι να περάσει η χώρα το σκοτεινό μονοπάτι των διεθνών κραδασμών και της παγκόσμιας ύφεσης με τις μικρότερες επιπτώσεις. Το διακύβευμα είναι η στήριξη της πραγματικής οικονομίας, της ανάπτυξης, της απασχόλησης. Είναι η ενίσχυση του αισθήματος ασφάλειας κάθε οικογένειας και κάθε επιχείρησης. Είναι η ενεργητική συμμετοχή στη διαμόρφωση μιας κοινής ευρωπαϊκής αντίστασης. Η οικονομική στρατηγική μας είναι ξεκάθαρη. Εξαντλούμε τα περιθώρια για την έμπρακτη έκφραση της μέγιστης δυνατής κοινωνικής ευαισθησίας.

Υπηρετούμε με υπευθυνότητα τη σταθερότητα της οικονομίας σε ένα διεθνές περιβάλλον που μοιάζει αυτή τη στιγμή με κινούμενη άμμο. Προστατεύουμε τον πολίτη και θωρακίζουμε τη χώρα από σοβαρούς οικονομικούς κινδύνους. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είμαστε αποφασισμένοι να οδηγούμε την Ελλάδα μετέχοντας στον πυρήνα των ευρωπαϊκών αποφάσεων. Είμαστε αποφασισμένοι να εργαζόμαστε εντατικά για να έχει ο τόπος τις μικρότερες συνέπειες από την κρίση. Είμαστε αποφασισμένοι να αναπτύξουμε κάθε εφικτή πρωτοβουλία για να στηρίξουμε τον αγρότη, το μικρομεσαίο επιχειρηματία, το χαμηλόμισθο, το χαμηλοσυνταξιούχο, τον άνεργο. Είμαστε αποφασισμένοι να συνεχίσουμε τις μεταρρυθμίσεις για να διασφαλίσουμε μια καλύτερη επόμενη ημέρα. Αυτή είναι η δέσμευσή μας. Δέσμευση πολιτικής και κοινωνικής ευθύνης.

ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ

Κοινωνία

1societyΆρθρα που σχετίζονται με κοινωνικά θέματα.

Επιστήμη

Άρθρα που σχετίζονται με επιστημονικά θέματα. . .

Εκπαίδευση

Άρθρα που διαπραγματεύονται εκπαιδευτικά θέματα. . . 

Πολιτισμός

Άρθρα για την κουλτούρα και τον πολιτισμό. . .