Νέα Άρθρα

  • Λαΐκισμός +

    Αλήθειες για το ψέμα του λαϊκισμού Διασκευασμένο κείμενο του Νίκου Δήμου  Μια αλήθεια δεν είναι ποτέ λαϊκίστικη. Το βασικό χαρακτηριστικό Read More
  • Ευθανασία +

    ΝΑΙ Η ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΕΥΘΑΝΑΣΙΑ;   Η εισαγγελία της Ρώμης διενεργεί ανακρίσεις, για να βρει ποινικά κολάσιμη πράξη στο θάνατο Read More
  • Διαδίκτυο +

    Το καλό, το κακό και το Internet Το εγχειρίδιο του ιδανικού αυτόχειρα στην αρχαιότητα γράφτηκε από τους μετρ της «απάθειας», Read More
  • Επιχειρήματα +

    «Η τέχνη του επιχειρήματος» του Ε. Παπανούτσου ... Εκτός απ' αυτόν, τον καθαρά λογικό («γεωμετρικό» θα τον ονόμαζα), υπάρχει κι ένας άλλος Read More
  • 1

Ο Φανατισμός που ως όρος προέρχεται εκ της λατινικής λέξης "fanum" (=ιερόν), σημαίνει την μετ΄ εγωισμού και εμπάθειας προσήλωση σε κάποιες αντιλήψεις, ανεξάρτητα της ορθότητας ή όχι αυτών.

Στην αρχαία Ρώμη fanotici (=θρησκόληπτοι, θρησκομανείς, μανιώδεις) καλούνταν οι προσερχόμενοι στο βωμό της θεάς του πολέμου Μπελλόνα και που παρέμεναν καταλαμβανόμενοι από ένθεη μανία και προέβαιναν σε διάφορες φρικαλεότητες μπροστά στους προσερχόμενους θεατές, διατρυπώντας τα μέλη του σώματός τους με ξίφη ή αποσπώντας τεμάχια των σαρκών τους προς τιμή της θεάς, χωρίς να λείπουν βέβαια και οι μεταξύ τους απατεώνες, (παραλλαγές των οποίων συμβαίνουν σήμερα σε χώρες της νότιας Ασίας).
Βαθμηδόν όμως η λέξη προσέλαβε σημασία, δια της χρησιμοποίησης της θρησκείας, προς ικανοποίηση κατά των αλλόπιστων ή αντιπάλων υπέρμετρη εκδικητικότητα, ο δε θρησκευτικός αυτός φανατισμός έγινε αιτία πολλών κακουργημάτων όπως ανθρωποθυσίες, όργια εθνικών θρησκευμάτων στους ιερούς χώρους αυτών, άπειροι αφορισμοί, καταδιώξεις αιρετικών, αυτή η "Ιερά Εξέταση" ως και θρησκευτικοί πόλεμοι και επαναστάσεις.

 

Πολλές φορές όμως ο θρησκευτικός φανατισμός προκλήθηκε για ικανοποίηση και εξυπηρέτηση ατομικών συμφερόντων που με επιτήδεια εκμετάλλευση της άγνοιας και αμάθειας του πλήθους υποκίνησε αυτό σε φρικτά εγκλήματα κατά των αντιπάλων. Πράξεις που βεβαίως και αντιβαίνουν προς το πνεύμα και την ανοχή τουλάχιστον του Χριστιανισμού.
Εξίσου κατακριτέος είναι και ο πολιτικός φανατισμός καθώς και ο εθνικός φανατισμός ακριβώς επειδή αντιτίθενται στις βάσεις της ηθικής αποτελώντας αποκλειστικά διαστροφές του γνήσιου πατριωτικού συναισθήματος. Ο ελληνικός λαός στο διάβα της ιστορίας του έχει γνωρίσει αλλά και έχει υποστεί σχεδόν όλες τις μορφές του φανατισμού σε όλα τα πεδία δράσης του.

Υποκινητής και αυτουργός του φανατισμού είναι η εκάστοτε επ΄ αυτού εκδηλούμενη προπαγάνδα.

Η δουλεία του δογματισμού

Από τη φύση του ιδεοπλάστης και ιδεολάτρης ο άνθρωπος, γίνεται από πνευ­ματική αδράνεια και ηθική δειλία ιδεοληπτικός, αιχμάλωτος των ιδεών, δού-λος των διανοητικών προϊόντων του. Τέτοιος είναι ο μισαλλόδοξος και ο δογ-ματικός. Εκείνος, που με πείσμα και ακαμψία κλείνεται μέσα στις ιδέες του αρνούμενος και το παραμικρό άνοιγμα στους τοίχους της φυλακής του. Επει­δή δεν θέλει να δει, δεν μπορεί πλέον να δει τίποτα πέρα από το στενό πνευ­ματικό του ορίζοντα. αϊ θυμηθούμε την περίφημη πλατωνική αλληγορία: τους δεσμώτες του σπηλαίου. Από τη μακρά εγκάθειρξή τους στη σκοτεινή φυλακή έχασαν όχι μόνο τη δύναμη της όρασης, αλλά και τη θέληση να βγουν στο φως και ν' αντικρίσουν τα ίδια τα πράγματα. Είναι τόσο καλά βο­λεμένοι, ήσυχοι και μακάριοι στον ίσκιο των ειδώλων τους, ώστε, εάν κανείς επιχειρήσει να τους τραβήξει έξω, διαμαρτύρονται, εξοργίζονται και είναι ι­κανοί να διαμελίσουν τον απερίσκεπτο ελευθερωτή τους...

Τίποτα δεν ενοχλεί τον δογματικό όσο ο έλεγχος, η κριτική των άρθρων της πίστης του. Φοβάται μήπως αναγκαστεί να μετακινηθεί από τις Θέσεις του και αμυνόμενος επιτίθεται εναντίον εκείνων που και διακριτικά ακόμη δοκι­μάζουν να κλονίσουν την τυφλή βεβαιότητα του. Τους υποπτεύεται, αμφι­σβητεί τις καλές προθέσεις τους, δεν σκέπτεται καν να τους ακούσει. «Υπάρ­χουν» λέει «αρχές, κανόνες, έννοιες που βρίσκονται πέρα από κάθε αμφιβο­λία και είναι καθαρή μωρία να κατεβάζει κανείς από τα βάθρα τους αυτές τι? σεβάσμιες ιδέες και να τις παραδίνει στον έλεγχο του τυχόντος». - Αν έμενε με την αντίληψη αυτή ο άνθρωπος, δεν θα είχε απομακρυνθεί πολύ από τα άλλα δίποδα ζώα. Ευτυχώς για τον πολιτισμό μας αποφάσισε νωρίς ν' απαρ­νηθεί τις πνευματικές ανέσεις του και να ριψοκινδυνέψει στο πέλαγος της ε­λεγχόμενης γνώσης. Η ιστορία της επιστήμης (στα πρώτα αποφασιστικά βή­ματα της την έλεγαν: φυσιολογία και φιλοσοφία) είναι μια μακρά σειρά από τολμηρές πρωτοβουλίες για την απελευθέρωση του σκεπτόμενου ανθρώπου από την ιδεοληψία και το δογματισμό, με το επαναστατικό σύνθημα του «λό-γον διδόναι». Παρά την ανευλάβεια που κατηγορείται ότι δείχνει απέναντι στον παραδοσιακό κώδικα των «αναμφισβήτητων αληθειών», ο επιστήμονας

 

ΑΝΑΠΤΥΞΗ    ΘΕΜΑΤΟΣ

1. Τσούκας  Ιωάννης

    Ετυμολογία-Ορισμός  Φανατισμού,

    Μορφές-Αιτίες-Συνέπειες  Θρησκευτικού  Φανατισμού

       

          Τα  τελευταία  χρόνια  παρατηρείται  έξαρση  του  φαινομένου  του  φανατισμού,

   όχι  μόνο  του  Θρησκευτικού , αλλά  κάθε  είδους. Τα  είδη  του  φανατισμού  είναι

   α)ο πολιτικός , β) ο εθνικιστικός  (σωβινισμός ) , γ) ο  Φυλετικός  και  φυσικά  ο 

  θρησκευτικός.  Γεγονότα  που  αποδεικνύουν  αυτή  την  έξαρση  είναι  οι  πρόσφατες

  σφαγές  στην  Αίγυπτο  και  την  Αλγερία , καθώς  και  οι  βίαιες  συγκρούσεις  στο

  Αφγανιστάν , για  τις  οποίες  θα  γίνει  λόγος  παρακάτω .

         Ο  όρος  << φανατισμός >>  προήλθε  από  τη  λατινική  λέξη  << Fanum >> ,

  που  σημαίνει  ιερό , όσιο . Επίσης , οι  Fanatici  ήταν  στην  Αρχαία  Ρώμη  οι  υπο-

  -στηρικτές  της  πολεμικής  θεάς  Μπελλόνα . Αυτοί  ήταν  θεομανείς , μανιώδεις

  με  έντονα  τα  σημάδια  , όμως  της  πνευματικής  και  σωματικής  κατωτερότητας.

       Ο  θρησκευτικός  φανατισμός  παρουσιάζεται  στους  πιστούς  πολλών  θρησκειών.

  Κυριότερες  μορφές  του  είναι  οι  παρακάτω.

1. Η  Θρησκομανία  ή  Θρησκοληψία

2. Ο  Πουριτανισμός                                     

3. Ο  Συντηρητισμός

4. Ο  Προσηλυτισμός                                           

5. Η  Μισαλλοδοξία                                             

6. Η  Θεοκρατία

7. Ο  Θρησκευτικός  Επεκτατισμός

 

1. Θρησκοληψία  ή  Θρησκομανία

   Θρησκομανία  ή  Θεοληψία  είναι  η  υπερβολική  αφοσίωση  σε  κάποια  θρησκεία.

Σύμφωνα  με  την  ψυχοπαθολογία , ο  θρησκόληπτος  κρύβει  πολλά  μειονεκτήματα

και  μίση. Αν  και  πηγαίνει  συχνά  στην  εκκλησία  και  υπερασπίζεται  με  πάθος

την  πίστη  του , παρουσιάζει  στην  πρακτική  της  ζωής  την  αντίθεση  της  εκμετάλλευσης  των  συνανθρώπων  του. Βλέπουμε  για  παράδειγμα , πολλές  φορές ορισμένους  ανθρώπους  να  πηγαίνουν  κάθε  εβδομάδα  στην  εκκλησία , να  παρακολουθούν  όλες  τις  λειτουργίες , να  κάνουν  δωρεές  προς  την  εκκλησία

και  γενικότερα  να  φαίνονται  παραδείγματα  προς  μίμηση  για  τους  υπολοίπους.

Παρ’όλα  αυτά  μέσα  στη  ζωή  τους  δεν  εφαρμόζουν  πλήρως  τις  αρχές  που  ασπάζονται  , τουλάχιστον  φαινομενικά  , όχι  γιατί  δεν  το  θέλουν , αλλά  ίσως   επειδή  νομίζουν  ότι  οι  ίδιοι , λόγω  της  <<ιδιαίτερης >>  σχέσης  τους  με  την  εκκλησία  γνωρίζουν  κάτι  το  παραπάνω , το  οποίο  τους  κάνει  ξεχωριστούς.  

   

2. Πουριτανισμός     

       Ο  πουριτανισμός  είναι  θρησκευτικό  κίνημα , που  εκδηλώθηκε  στους  κόλπους 

    της  Αγγλικανικής  εκκλησίας  στα  χρόνια  της  βασιλείας  της  Ελισάβετ  A’  και               

      κράτησε  έως  τα  τέλη  του  17ού  αιώνα. Ο  πουριτανισμός  επιδίωκε  την  επιβολή                  

      στην  Αγγλική  κοινωνία  μίας  μορφής  προτεσταντισμού  με  έντονες  καλβινιστικές  

      αποχρώσεις , που  χαρακτηρίζεται  από  δογματική  και  ηθική  αυστηρότητα . Ο  Καλ-

      βίνος  ήταν  ένας  Γάλλος  θεολόγος , ο  οποίος  μετέφερε  το  κέντρο  του   προτεστα-

      ντισμού  στην  Γαλλία  κατά  την  εποχή  της  θρησκευτικής  μεταρρύθμισης  ,  που

     συντελέστηκε  κατά  τον  16ό  αιώνα . Εκεί  ο  Καλβίνος  δημιούργησε  μια  κοινωνία 

      η  οποία  χαρακτηρίζονταν  από  την  αυστηρή  πειθαρχία  στον  ηθικό  βίο .  Αργότε-

     ρα  πουριτανικές  αντιλήψεις  μεταδόθηκαν  στους  Άγγλους  αποίκους  και  δημιουρ-

      γησαν  μια  ισχυρή  παράδοση , η  οποία  επηρέασε  σημαντικά  τη  φυσιογνωμία  του

     αμερικανικού  πνεύματος. Σήμερα , ο  όρος  χρησιμοποιείται  για  να  δηλώσει  την  

     υπερβολική  προσήλωση , που  πολλές  φορές  υποκρύπτει  ένα  στείρο  συντηρητισμό

      και  μια  ανούσια  υποκριτικότητα .              

  

3. Θεοκρατία

     Πολίτευμα , όπου  η  πολιτική  εξουσία  είναι  υποταγμένη  στη  θρησκευτική  εξουσία  ή  ασκείται  από  έναν  αντιπρόσωπο  του  Θεού - πρόσωπο , κάστα , οργάνωση-  στο  όνομα  Αυτού  και  σύμφωνα  με  τους  νόμους  Του . Παραδείγματα  Θεοκρατικών

      πολιτευμάτων  αποτελούν  τα  αρχαία  κράτη  της  Αιγύπτου  και  της  Βαβυλώνας . Αντίστοιχα παραδείγματα  κρατών , οπού  ο  κοσμικός  άρχοντας  ασκεί  και  τη  θρησκευτική  εξουσία  αποτελούν  η  Κινέζικη  Αυτοκρατορία , η  Ιαπωνική  και  η  τσαρική  Ρωσική  Αυτοκρατορία . Η  εκμηδένιση  του  εγώ , ο  φόβος , το  δέος , ο  μυστικισμός  είναι  μερικές  από  τις  ανθρώπινες  εκδηλώσεις  σ’αυτά  τα  πολιτεύματα  ο  άνθρωπος  μεταβλήθηκε  σε  υποχείριο  του  θρησκευτικού  φανατισμού , που  πολλές  φορές  πήρε  το  χαρακτηρισμό  του  στυγνού  Ιμπεριαλισμού .

 

4. Θρησκευτικός  επεκτατισμός

   Παγκόσμια  επικράτηση  μίας  θρησκείας  με  ύπουλα  ή  βίαια  μέσα . Παραδείγματος  χάρη  ο  Ισλαμισμός  επιδιώκει  την  διάδοση  του  δόγματος  του  με  κάθε  μέσο . Χαρακτηριστικά , μέσα  στο  κοράνι  υπάρχει  το  εξής  κείμενο.

    ‘Το  ξίφος  είναι  το  κλειδί  για  τον  ουρανό  και  την  κόλαση. Μια  σταγόνα  που  θα  χυθεί  για  τον  Αλλάχ , μια  νύχτα  στο  στρατό , είναι  χρησιμότερη  από  δύο  μήνες  νηστείας  και  προσευχής . Όποιος  πέσει  στη  μάχη , οι  αμαρτίες  του  παραγράφονται  και  κατά  τη  μέρα  κρίσεως  το  σώμα  του  θα  συμπληρωθεί  με  τα  φτερά  των  αγγέλων  και  των  Χερουβείμ’.   Γίνεται  λοιπόν  αντιληπτό,  γιατί  υπάρχει  μεγάλη  ανησυχία  για  την  εξάπλωση  του  Οθωμανικού  τόξου,  καθώς  είναι  σχεδόν  σίγουρο  ότι  αν  επικρατήσει  ο  Ισλαμισμός  στη  γειτονική  Τουρκία , θα  οδηγηθούμε  σε  πόλεμο .

 

 

 

 

5. Προσηλυτισμός

    Διάδοση  μίας  πίστης  με  ύπουλα  ή  δόλια  μέσα. Ο  προσηλυτισμός  είναι  νομικά  μη  αποδεκτός  από  το  σύνταγμα  ,όμως , πολλές  θρησκείες  τον περιλαμβάνουν  στη  λατρεία  τους . Έτσι , πολλές  φορές  γινόμαστε  κι  εμείς  οι  ίδιοι  αντικείμενα  προσηλυτισμού , όταν  μας  πλησιάζουν  διάφορες  θρησκευτικές  ομάδες , οι  οποίες  μοιράζουν  φυλλάδια  ή  άλλα  έντυπα  για  να  διαδώσουν  την  πίστη  τους , χωρίς  να  μπορεί  να  επέμβουν  οι  αρχές .

 

6. Μισαλλοδοξία

    Μίσος  εναντίον  των  ετερόδοξων  ή  αλλόθρησκων . Είναι  στην  ουσία  η  κυριότερη  έκφραση  του  Θρησκευτικού  φανατισμού , καθώς  συναντάται  σε  αρκετούς  ανθρώπους . Η  μισαλλοδοξία  είναι  αποτέλεσμα  πολλές  φορές , ξεπερασμένων  αντιλήψεων , που  καλλιεργούνται  είτε  μέσα  στην  οικογένεια , είτε  μέσω  άλλων  κοινωνικών  θεσμών και  σίγουρα  αποτελεί  όπλο  στα  χέρια  μιας  επεκτατικής , πολιτικής  ή  θρησκευτικής  εξουσίας .

 

7. Συντηρητισμός

    Προσκόλληση  στο  παραδοσιακό , στο  καθιερωμένο , σ’αυτό  που  γνωρίζεται  και  ελέγχεται . Ο  συντηρητικός  επαναπαύεται  στην  υφιστάμενη  τάξη  πραγμάτων  και  αρνείται  κάθε  τι  νεωτεριστικό  ή  ριζοσπαστικό . Γενικώς , οι  άνθρωποι  που  επιδιώκουν  τον  συντηρητισμό  είναι  προφανώς  κάποιοι , οι  οποίοι  όντας  βολεμένοι  δεν  επιθυμούν  οποιεσδήποτε  αλλαγές  φοβούμενοι  μήπως  πληγεί  το  προσωπικό  τους  συμφέρον .

 

        Τα  αίτια  του  Θρησκευτικού  Φανατισμού

    

1.   Πολιτικά

2.   Ψυχολογικά              

3.   Θρησκευτικά

 

1. Πολιτικά

    Οι  πολιτικοί , φανατίζοντας  θρησκευτικά  τους  λαούς  εκμεταλλεύονταν  από  παλιά  τη  δύναμη  της  θρησκείας  και  τη  χρησιμοποιούσαν  είτε  ως  στήριγμα  της  εξουσίας  τους , είτε  ως  πρόσχημα  για  επεκτατισμό . Ειδικότερα  κατά  το  παρελθόν  σε  χώρες , όπου  υπήρχε  άγνοια  και  οι  περισσότεροι  άνθρωποι  ήταν  αγράμματοι  οι  διάφοροι  πατέρες  της  εκκλησίας  μετέδιδαν  τα  μηνύματα  της  αγίας  γραφής , με  όποιο  τρόπο  τους  σύμφερε . Για  παράδειγμα  έλεγαν  στους  πιστούς  να  αγνοούν  τα  υλικά  αγαθά  και  να  μην  ενοχλούνται  αν  η  ζωή  τους  ήταν  γεμάτη  κακουχίες  και  στερήσεις   γιατί  έτσι  θα  ανταμείβονταν  από  τον  Θεό  και  θα  πήγαιναν  στον  παράδεισο . Με αυτό  τον  τρόπο  καρπώνονταν  οι  ίδιοι  όλες  τις  πολυτέλειες , ενώ  ταυτόχρονα  απέτρεπαν  οποιεσδήποτε  εξεγέρσεις  για  την  βελτίωση  των  συνθηκών  ζωής . Χαρακτηριστικό , επίσης ,  παράδειγμα  αποτελούν  τα  γνωστά  συγχωροχάρτια  του  Πάπα . Μπορούμε , δηλαδή , να  συμπεράνουμε  ότι  τα  πολιτικά  αίτια  περιλαμβάνουν  στην  ουσία και οικονομικά , καθώς  βλέπουμε  ότι  ο  θρησκευτικός  φανατισμός  χρησιμοποιήθηκε  , κυρίως ,  για  την  επικράτηση  κάποιας  άρχουσας  τάξης  ή  για την  οικονομική  ωφέλεια  ορισμένων .            

 

 

 

 

 

 

 

2. Ψυχολογικά

         Κατά  την  ψυχολογία  του  βάθους  ο Φανατισμός  είναι  μια  εκδήλωση  άρρωστης  ψυχής  , ένα  καταφύγιο  νευρωτικών  ανθρώπων , που  προσπαθούν  να  κρύψουν  κάτω  από  αυτόν  τα  συμπλέγματα  κατωτερότητας , τον  εγωισμό , τις  φιλοδοξίες  και  την  επιθετικότητα  τους . Εμπάθεια , πνευματική  ανωριμότητα , αδυναμία  κατανόησης  των  απόψεων  των  άλλων , έλλειψη  αυτοπεποίθησης  είναι ορισμένα χαρακτηριστικά

       που  διακρίνονται  σε  φανατικά  άτομα . Συνήθως , λοιπόν , οι  φανατικοί  είναι  άνθρωποι  με  ευάλωτο  χαρακτήρα  και  ανίσχυρη  προσωπικότητα , καθώς παρασύρονται  εύκολα  και  γίνονται  έρμαιο  στα  χέρια  κάθε  επιτηδείου . Η  ψυχοσύνθεση  των  φανατικών  και  τα  χαρακτηριστικά  τους  δικαιολογούν  και  την  διαχρονικότητα  του  φαινομένου , καθώς  αυτά  επικαλύπτουν  την  ίδια  την  ανθρώπινη  φύση . Στόχος , λοιπόν , όλων  μας  πρέπει  να  είναι  η  δημιουργία  δυνατών  ανθρώπων  με  ολοκληρωμένη  προσωπικότητα  και  με  σταθερές  αρχές και  ιδανικά , ώστε  να  μη  μπορούν  να  γίνουν  αντικείμενα  εκμετάλλευσης . Σπουδαία  είναι  εδώ  η  σημασία  της  παιδείας , η  οποία  μπορεί  να  διαμορφώσει  τέτοιους  χαρακτήρες .

 

3. Θρησκευτικά

    Αυτά  οφείλονται  ή  στη  δογματοποίηση  του  φανατισμού  από  μερικές  θρησκείες ( π.χ. στον  Ισλαμισμό  η  εξάπλωση  της  πίστης  με  τη  φωτιά  και  το  ξίφος  είναι  βασικό  δόγμα )  ή  σε  υπερβολικό  ζήλο , που  προέρχεται  από  παρανόηση  των  θρησκευτικών  εντολών . Έτσι  πολλοί  ευσεβείς  παρασύρονται  σε  ακρότητες  από  μερικούς  επιτηδείους , που  τους  φανατίζουν  για  να  τους  κάνουν  όργανα  των  σκοτεινών  σκοπών  τους . Τα  θρησκευτικά  αίτια  σχετίζονται  και  με  τα  πολιτικά , καθώς  πολλές  φορές  η  κρατική  εξουσία  συνεργάστηκε  με  τη  θρησκεία  για  επεκτατικούς , οικονομικούς  ή  άλλους  σκοπούς .

           

     Οι  συνέπειες  αυτού  του  φαινομένου  είναι  πολλές  τόσο  για  τον  άνθρωπο  όσο  και  για  τις  θρησκείες , τις  κοινωνίες  και  τον  κόσμο .

 

 

                  

 

     

 

 

 

                  Συνέπειες  του  Θρησκευτικού  Φανατισμού

   

1.   Ψευδαίσθηση  πνευματικής  αυτάρκειας

            Ο   φανατικός  πιστεύει  ότι  οι  δικές  του  απόψεις  και  ιδέες  είναι  τόσο  τέλειες  που  κανείς  δεν  μπορεί  να  τις  αμφισβητήσει . έτσι , όχι  μόνο  δεν  ανέχεται  τις  αντίθετες  απόψεις , αλλά  ούτε  καν  δέχεται  να  τις  συζητήσει . Αυτό  είναι  αρνητικό  τόσο  για  το  ίδιο  το  άτομο , το  οποίο  εφησυχάζετε  πιστεύοντας  σε  μια  σίγουρη  σωτηρία , όσο  και  για  την  κοινωνία  , η  οποία  χάνει  στην  ουσία  ένα  μέλος  της.

            

2.   Αλλοίωση  της  πίστης

     Στις  περισσότερες  θρησκείες  η  έννοια  της  αγάπης  χρησιμοποιείται  ως  βασικό  δόγμα . Ο  Φανατισμός  όμως  καλλιεργεί  την  εχθρότητα  και  το  μίσος  μεταξύ  των  ανθρώπων  , οπότε  τουλάχιστον  σε  αυτές  τις  θρησκείες  , οι  οποίες  ασπάζονται  την  αγάπη  η  πίστη  αλλοιώνεται .

 

 

3.   Απειλή  της  θρησκευτικής  ελευθερίας

     Ο  Θρησκευτικός  Φανατισμός  οδηγεί  στην  βία  και  στερεί  από  τον  άνθρωπο  το  αναφαίρετο  δικαίωμα  της  θρησκευτικής  ελευθερίας . Οι  διωγμοί , οι  διώξεις , τα  βασανιστήρια , γεγονότα  που  συνέβησαν  παλαιότερα  αποδεικνύουν  πώς  ο  θρησκευτικός  φανατισμός  μπορεί  να  οδηγήσει  σε  αποτρόπαιες  ενέργειες.

4.   Καταστροφή  ανθρωπίνων  ζωών  και  πολιτισμών

              Οι  πόλεμοι  που  προκλήθηκαν  από  τον  θρησκευτικό  φανατισμό  είναι  αρκετοί  και  πολύ  βίαιοι , καθώς  οι  αντίπαλοι  ήταν  ιδιαίτερα  σκληροί  και  βάναυσοι  λόγω  της  μεγάλης  εχθρότητας  μεταξύ  τους . Χαρακτηριστικά  παραδείγματα  τέτοιων  πολέμων  αποτελούν  οι  σταυροφορίες  και  οι  πόλεμοι  των  μουσουλμάνων  για  τη  διάδοση  της  θρησκείας  τους  κατά  το  παρελθόν .

5.   Δημιουργία  κοινωνικών  και  πολιτικών  αναστατώσεων

       Πολλές  φορές  φανατισμένες  ομάδες  δημιουργούν στην  ομαλή  λειτουργία  της  κοινωνίας , δρώντας  ύπουλα  και  βίαια . Τελευταίο  παράδειγμα  αποτελεί  η  επιβολή  ισλαμικού  καθεστώτος  στο  Ιράν , αλλά  και  οι  επιθέσεις  κατά  μεταναστών  στην  Αίγυπτο , οπού  μάλιστα  έπεσαν  θύματα  και  έλληνες  τουρίστες .

6.   Προκαλεί  θρησκευτική  αδιαφορία

        Αρκετοί  άνθρωποι  βλέποντας  αυτά  τα  φαινόμενα  θρησκευτικού  φανατισμού  απομακρύνονται  από  κάθε  θρησκεία  και  θεωρούν  ότι  δεν  έχει  κανένα  νόημα  η  ύπαρξη  τους . Στρέφονται  λοιπόν ,  στην  αθεΐα  γνωρίζοντας  ότι  έτσι  δεν  θα  παρασυρθούν  σε  συγκρούσεις  και  βιαιότητες .

7.   Διασπά  την  ενότητα  του  εκκλησιαστικού  σχήματος

Το  σχίσμα  των  εκκλησιών  ήταν  αποτέλεσμα  θρησκευτικού  φανατισμού . Επίσης ,  χιλιάδες  αιρέσεις  σήμερα  σε  όλο  τον  κόσμο  στηρίζονται  στον  φανατισμό  των  πιστών .

 

               Παρ΄ όλα  αυτά  σε  εξαιρετικές  περιπτώσεις , όπως  για  παράδειγμα  συνέβη  με  τις  κοινωνικές  επαναστάσεις , τη  Γαλλική  και  τη  Ρωσική , και  κάθε  εθνικοαπελευθερωτική   , όπως  για  παράδειγμα  με  την  ελληνική , μεταβάλλεται  σε  δημιουργική  δύναμη , που  βοηθάει  στην  ταχύτερη  εξέλιξη  της  κοινωνίας  και  των  κοινωνικών  θεσμών . Το  ίδιο  συνέβη  κατά  καιρούς  και  με  την  επικράτηση  ορισμένων  θρησκειών  και  προπαντός  του  Χριστιανισμού .

                Στις  σημερινές  συνθήκες  ο  Φανατισμός  επιβάλλεται  με  την  έννοια  της  αντίθεσης  σε  καταστάσεις  που  υποβιβάζουν  τον  άνθρωπο - στον  καταναλωτισμό , στην  εμπορευματοποίηση  της  πολιτικής  και  των  ανθρωπίνων  σχέσεων , στις  προσπάθειες  που  υπονομεύουν  τα  ανθρώπινα  δικαιώματα  και  την  ελευθερία , στον  εθνικισμό , που  εμποδίζει  τη  συνεργασία  μεταξύ  των  ανθρώπων  σε  παγκόσμιο  επίπεδο , στην  έλλειψη  ποιότητας  της  ζωής , που  εκδηλώνεται  με  την  καταστροφή  του  φυσικού  περιβάλλοντος  και  την  απάνθρωπη  όψη  των  σύγχρονών  μεγαλουπόλεων.

 

 

2. Αλεξόπουλος  Γεώργιος

    Τα  πρώτα  στάδια  και  οι  πρώτοι  υπαίτιοι  του

    Θρησκευτικού  φανατισμού

 

  Γύρω  στα  305μ.χ.  είχαν  φανεί  στην  εκκλησία  της  Αλεξάνδρειας  έριδες  λόγω  της  διδασκαλίας  του  Αρείου , ο  οποίος  δίδασκε  ότι  ο  Χριστός  ήταν  πλάσμα  του  Θεού . Ο  Αρειος  είχε  εκδιωχθεί  από  τον  επίσκοπο  της  Αλεξάνδρειάς , Αλέξανδρο  και  είχε  καταφύγει  στην  Ασία , όπου  κατόρθωσε  να  προσηλυτίσει  πλατιές  μάζες  με  τις  απόψεις  του . Σύνοδος  των  Αρειανιστών  και  αντισύνοδος  του  Αλέξανδρου  με  αμοιβαίους  αναθεματισμούς , είχαν  συντελέσει  στη  διεύρυνση  των  μεταξύ  των  μερίδων  αντιθέσεων. ¨έτσι , μέχρι  τη  σύνοδο  της  Νίκαιας  το  325μ.χ  ο  μόνος  τρόπος  εκδήλωσης  των  διαφορών  τους  ήταν  η  βία  και  οι  συγκρούσεις  μεταξύ  των  οπαδών  του  Αρειανισμού  και  της  Ορθοδοξίας .

       Γ ύρω  στα  350μ.χ.  οι  Χριστιανοί , χωρισμένοι  σε  ορθόδοξους  και  αιρετικούς  αντιμάχονταν    μεταξύ  τους  και  μάλιστα  με  τρόπο  και  με  μέσα  που  ουδεμία  σχέση  είχαν  με  τα  διδάγματα  της  θρησκείας , στην  οποία  ήταν  οπαδοί . Βίαιες  εκδηλώσεις , υποκρισία  και  ψευτιά  ήταν  τα  μέσα  που  χρησιμοποιούσαν  οι  οπαδοί  κάθε  παράταξης  για  το  δρόμο  της  επικράτησης . Ο  Κύριλλος , φανατικός  ζηλωτής , έταξε  ως  αποστολή  του  την  εξαφάνιση  αιρετικών , Ιουδαίων  και  ειδωλολατρών  και  δια  της  βίας  ή  έστω  προσηλυτισμού  αυτών  στο  Χριστιανισμό . Κατά  την  πραγματοποίηση  της  αποστολής  του , στηριζόμενος  στη  συμπάθεια  του  αυτοκράτορα  Θεόφιλου  προς  αυτόν , ερχόταν  συχνά  σε  αντίθεση  προς  τον  κυβερνήτη  της  Αιγύπτου  Ορέστη . Πρώτη  ενέργεια  του  Κυρίλλου  ήταν  να  θέσει  την  εκκλησία  των  Νοβατινών  στην  Αλεξάνδρεια  και  να  δημεύσει  τα  υπάρχοντα  τους . Έπειτα  στράφηκε  εναντίον  των  Ιουδαίων  χωρίς  να  βρει  καμιά  αντίδραση  από  τις  κρατικές  αρχές. Η  αφορμή  δόθηκε  όταν  ύστερα  από  απαίτηση  των  Ιουδαίων  βασανίστηκε  από  τον Ύπαρχο  της  Αλεξάνδρειας  Ορέστη , ο φίλος  και  οπαδός  του  Κυρίλλου, Ιέραξ . Από ΄κει  και  πέρα  ο  Κύριλλος  στρέφεται  κατά  των  Ιουδαίων  με  απειλές . Παρ’όλα  αυτά  οι  Ιουδαίοι  προέβησαν  σε  σφαγές  Χριστιανών  και  εν  συνεχεία  ο  Κύριλλος  αφού  ερέθισε  τους  οπαδούς  του , επιτέθηκε  κατά  των  συναγωγών  των  Ιουδαίων , τις  κατέλαβε  και  εκδίωξε  τους  Ιουδαίου  από  την  Αλεξάνδρεια . Από’ κει  και  έπειτα  περνάμε  σε  μια  σειρά  βίαιων  συγκρούσεων , εκδιώξεων  και  σφαγών  κατά  τις  οποίες  κυριαρχεί  το  μίσος, η αδιαλλαξία  και  ο  φανατισμός .

     Οι  φανατικοί  εικονομάχοι  κατέστρεψαν  έργα  τέχνης , δήμευσαν  περιουσίες  των  εικονολατρών , φυλάκισαν , εξόρισαν  και  εξόντωσαν  τους  εικονολάτρες . Ο  Θρησκευτικός  Φανατισμός  του  μεσαίωνα  υποδαύλιζε  τις  διαμάχες  των  αιρέσεων, τις  διαμάχες  μεταξύ  των  ενωτικών  και  των  ανθενωτικών , το  μίσος  των  ιερών  εξετάσεων  ενάντια  σε  κάθε  φιλελεύθερη  φωνή  της  Δ.Ευρώπης .

      Η  Ιερή  εξέταση , που  ίδρυσε  κυρίως  στην  Ισπανία  και  σ’άλλες ευρωπαϊκές      

 χώρες  η Δυτική  Εκκλησία , αποτέλεσε  μια  από  τις  μελανότερες  σελίδες  της  Ιστορίας  και  αιώνιο  σύμβολο  Θρησκευτικής  τρομοκρατίας  όχι  μόνο κατά  των  αιρετικών , αλλά  εναντίον  κάθε  Χριστιανού , που  τολμούσε  να  διαφωνήσει  με  την  Παπική  γραμμή  ή  που θεωρούνταν  ύποπτος  απιστίας  και  αθείας . Κι  ήταν  τέτοια  η  Θεοκρατική  δύναμη  του  Πάπα , ώστε  ακόμα  και  επιστήμονες  έκαιγε  στην  πυρά- αφού  πρώτα  έκαιγε  τα  βιβλία  τους  και τους  βασάνιζε  φριχτά , επειδή  δήθεν  οι  θεωρίες  τους  ερχόταν  σε  αντίθεση  με  την  Χριστιανική  πίστη . Κλασσικό  παράδειγμα  η  καταδίκη  και  αναγκαστική  ‘μετάνοια’  του  Γαλιλαίου , που  υποστήριζε  την  Ηλιοκεντρική  θεωρία .

      Ο  εξισλαμισμός  των  αλλόθρησκων  είναι  βασικό  δόγμα  του  Κορανίου  γι’αυτό  οι  Άραβες  εξάπλωσαν  τη  Μουσουλμανική  Θρησκεία  με  μεγάλη  αγριότητα  στη  Μέση  Ανατολή , στη Β.Αφρική  και  στη  Νότιο  Ασία , πιστεύοντας  ο,τι  εκτελούν  Θεάρεστο  έργο . Το  Θρησκευτικό  αυτό  Φανατισμό  των  Μωαμεθανών  Τούρκων  και  Αράβων  πλήρωσε  πολύ  ακριβά  ο  Ελληνισμός  με  την  κατάλυση  του  Βυζαντινού  κράτους  και  την  Τουρκοκρατία , κατά  την  οποία  οι  σφαγές , οι  λεηλασίες  και  οι  επαναστάσεις , όπως  στην  Ινδία , με  την  απόσπαση  του  Πακιστάν  και  του  Μπανγκλαντές  και  πρόσφατα , με  τις  συγκρούσεις  Ινδουιστών  και  Μωαμεθανών,

     Η  παγκόσμια  πολιτική  Ιστορία  είναι , δυστυχώς , γεμάτη  από  Θρησκευτική  μισαλλοδοξία , που  οδήγησε  τα  κράτη  και  τους  λαούς  σε  αρκετούς  Θρησκευτικούς  πολέμους ( εμφύλιους  ή  εθνικούς )  και  σε  απάνθρωπους  διωγμούς. Αλλά  και  η  Θρησκευτική  Ιστορία  των  λαών  είναι  γεμάτη  από  αιρέσεις , σχίσματα , διώξεις , αφορισμούς  και  αναθέματα , με  χαρακτηριστικότερες  εκφράσεις  τον  εξισλαμισμό  των  κατακτημένων  λαών  από  τους  Άραβες  και  τους  Τούρκους , την  Ιερή  Εξέταση  της  Δυτικής  Εκκλησίας , την  εικονομαχία  της  Ανατολικής  Εκκλησίας , τις  διώξεις  των  Χριστιανών  στη  Ρωσία  κυρίως  πριν  από  το  1945.    

 

Κοινωνία

1societyΆρθρα που σχετίζονται με κοινωνικά θέματα.

Επιστήμη

Άρθρα που σχετίζονται με επιστημονικά θέματα. . .

Εκπαίδευση

Άρθρα που διαπραγματεύονται εκπαιδευτικά θέματα. . . 

Πολιτισμός

Άρθρα για την κουλτούρα και τον πολιτισμό. . .